Zakup biletów online

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Jakub Drygas – klarnet
Szymon Makowski – dyrygent

W programie:
Robert Schumann – Uwertura „Manfred” op. 115 [13’]
Gerald Finzi – Koncert na klarnet i orkiestrę smyczkową op. 31 [28’]
Joachim Raff – Symfonia nr 10 op. 213 „Zur Herbstzeit”(Jesienna) [33’]

Uwertura do dramatu „Manfred” Roberta Schumanna to przejmująca opowieść o samotności, wewnętrznym rozdarciu i nieugaszonym pragnieniu wolności, w której każda fraza przesiąka emocjami tytułowego bohatera. Utwór przenosi słuchacza w serce Berneńskich Alp, gdzie Manfred, udręczony poczuciem winy za śmierć ukochanej Astarte, szuka ukojenia, targując się z duchami o utratę swoich bolesnych wspomnień. Od strony muzycznej Schumann określał tenże utwór jako formę wykraczającą poza ramy opery czy melodramatu, którą można opisać jako dramatyczny poemat z muzyką.

Koncert na klarnet i orkiestrę smyczkową op. 31 Geralda Finziego to trzyczęściowe dzieło, w którym śpiewna partia klarnetu okraszona jest ciepłą, lecz dramatyczną barwą orkiestry smyczkowej, ukazując pełnię swych możliwości. Kontrast między szeroko prowadzonymi frazami a lekkimi, pogodnymi melodiami nadaje utworowi unikalny charakter, przejrzysta faktura natomiast pozwala wybrzmieć każdemu muzycznemu gestowi. To koncert, który z każdym taktem przynosi zupełnie nowe, niespodziewane doznania.

Joachim Raff w swojej Symfonii nr 10 „Zur Herbstzeit” ukazał muzyczny pejzaż jesieni, który zamiast więdnięcia i zmierzchu przedstawia żywioł i niespodziewaną witalność. Część pierwsza, „Eindrücke und Empfindungen”, otwiera dzieło stonowaną, refleksyjną nutą – jak pierwsze spojrzenie na zmieniający barwy krajobraz. Część druga, „Gespenster-Reigen”, wprowadza niepokojący, widmowy korowód, w którym słychać echa romantycznej fascynacji nadprzyrodzonym. Trzecia część, „Elegie”, to liryczna refleksja nad przemijaniem, której szerokie melodie wprowadzają nastrój kontemplacji nad kruchością losu. Finał, Die Jagd der Menschen, opowiada o jesiennym polowaniu – od wymarszu, przez odpoczynek i łowy, aż po powrót, kończąc dzieło nie w melancholii, lecz w triumfalnym pędzie.

Koncert kameralny

Andżelika Chorzempa – skrzypce
Jan Turkiewicz – skrzypce
Anna Wałek – altówka
Ewa Ostrowska – altówka
Gabriela Karpiesiuk – wiolonczela
Paweł Jabłczyński – kontrabas

Jakub Karmelita – prelegent

W programie:
Wolfgang Amadeus Mozart – Divertimento F-dur, KV 138 [15']
Mieczysław Karłowicz – Pieśni (opr. na kwintet smyczkowy – Paweł Jabłczyński) [10']
- „Smutną jest dusza moja”
- „Z erotyków”
- „W wieczorną ciszę”
- „Z nową wiosną”
- „Nie płacz nade mną”
Johannes Brahms – Sekstet smyczkowy nr 1 B-dur op.18 [40']

Divertimento F-dur Wolfganga Amadeusa Mozarta oparte jest na kontraście – energiczne części skrajne otaczają liryczny środek, w którym prowadzi śpiewna melodia pierwszych skrzypiec. Krótkie, rytmicznie żywe motywy przechodzą swobodnie między głosami, tworząc wrażenie ruchu. Charakterystyka tego utworu jest swego rodzaju zapowiedzią indywidualnego stylu kompozytorskiego Mozarta, który rozwinie na przestrzeni swojej działalności artystycznej. Wyraźnie słychać tu ślad włoskiej sinfonii – kompozytor zetknął się z nią podczas podróży na południe Europy. Brak tradycyjnego menueta odróżnia ten utwór od klasycznego divertimenta i sprawia, że bliżej mu do wczesnej symfonii na orkiestrę smyczkową – stąd bywa on czasami nazywany „Salzburską Symfonią”.

Mieczysław Karłowicz – to jeden z najjaśniejszych i najtragiczniej zgasłych promieni Młodej Polski. Jego twórczość otwiera przed słuchaczem wrota do świata pełnego tragizmu i samotności, okraszonego delikatnym blaskiem nadziei płynącej z miłości. To zaduma nad kruchością ludzkiego losu i sensem istnienia. Mimo że najbardziej rozpoznawalną część jego dorobku stanowią poematy symfoniczne z dojrzałego okresu działalności artystycznej, Karłowicz skomponował zbiory pieśni o nietuzinkowej emocjonalności jeszcze w czasach studenckich. Wychowany w duchu Moniuszkowskiej twórczości wokalnej, Karłowicz napisał pieśni będące czymś na wzór osobistego pamiętnika. Zainspirowany poezją Kazimierza Przerwy-Tetmajera, skomponował utwory pełne wewnętrznego rozdarcia i tęsknoty, tak charakterystycznych dla młodopolskiej twórczości. Te intymne zapiski Karłowicza ukazują nie tylko jego wyjątkową wrażliwość na charakterystykę ludzkiego głosu, ale również uchylają rąbek tajemnicy kryjącej się w jego własnej duszy.

Sekstet smyczkowy nr 1 to dzieło, w którym Johannes Brahms odnalazł własny głos i dzięki któremu odniósł pierwszy wielki sukces w muzyce kameralnej, sięgając po nietypową obsadę dwóch skrzypiec, dwóch altówek i dwóch wiolonczel zamiast klasycznego kwartetu. Już od pierwszych taktów, gdy spokojny temat wypowiadają wiolonczele, słychać charakterystyczną dla kompozytora dbałość o równowagę głosów tworzących gęstą, polifoniczną fakturę. To muzyka pełna emocjonalnej szczerości i jednocześnie formalnej dyscypliny, w której młody kompozytor znalazł sposób na stworzenie brzmienia równie ciepłego, co mistrzowsko skonstruowanego. Do dziś sekstet ten uznawany jest za wzorcowy przykład romantycznej muzyki kameralnej i pozostaje jednym z najczęściej wykonywanych dzieł tego gatunku.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Szymon Naściszewski – dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Szymon Naściszewski – dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Mariusz Klimsiak – fortepian
Jakub Chrenowicz – dyrygent

W programie:
Karol Szymanowski – Etiuda b-moll op. 4 nr 3 (orkiestracja: Grzegorz Fitelberg) [6']
Witold Lutosławski – Koncert na fortepian i orkiestrę [24']
Roman Palester – „Pieśń o ziemi” [30']

Czymże jest polskość bez polskiej kultury? W tym ważnym dla całego narodu dniu pragniemy upamiętnić historię Naszej Ojczyzny. Opowiedzieć o przeszłości kraju, który dumnie możemy nazywać domem. Melodie płynące ze sceny będą hołdem dla poświęcenia, odwagi i waleczności naszych przodków.

Etiuda b-moll z cyklu „Cztery etiudy” Karola Szymanowskiego wprowadzi nas w melancholijny nastrój. Choć jest to etiuda, przypomina raczej poetycki nokturn, pełen nostalgii i tęsknoty. Cichy, liryczny wstęp buduje się w napięciu, by wznieść się do kulminacyjnego punktu i rozwiązać się w ciszy pełnej zadumy.

Następnie usłyszymy Koncert fortepianowy Witolda Lutosławskiego, w którym nowoczesny styl przeplata się z tradycją, tworząc niepowtarzalny dialog między fortepianem a orkiestrą. Utwór ten odznacza się bogatą harmonią połączoną z mistrzowską orkiestracją, co charakteryzuje twórczość Lutosławskiego.


Na zakończenie zabrzmi kompozycja Romana Palestra stworzona dla Polskiego Baletu Reprezentacyjnego, zatytułowana „Pieśń o Ziemi”. Ten trzyczęściowy utwór baletowy przesycony jest wręcz polskim folklorem. Usłyszeć w nim można zatem motywy polskich tańców narodowych – mazurka, krakowiaka, poloneza czy energicznego oberka.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Trajan Muryń – dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Trajan Muryń – dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Elia Cecino – fortepian
Jan Miłosz Zarzycki – dyrygent

W programie:
Ludwig van Beethoven – V Koncert fortepianowy Es-dur op. 73 „Cesarski” [43′]
Edvard Grieg – „Tańce norweskie” op. 35 [20']
Bolesław Szabelski – Concerto Grosso [20']

V Koncert fortepianowy Ludwiga van Beethovena jest ostatnim dziełem kompozytora z tego gatunku. Utwór ten powstawał w cieniu dramatycznych okoliczności 1809 roku, gdy wojska Napoleona oblegały Wiedeń. Atmosfera wojny i napięcia politycznego znalazła odzwierciedlenie w muzyce Beethovena, który w tym czasie przeżywał głęboki sprzeciw wobec działań francuskiego cesarza. W partyturze zachował się zapis wyrażający nadzieję na odwet Austrii – „Niech Austria mu odpłaci!”, będący świadectwem emocji towarzyszących kompozytorowi w czasie powstawania dzieła. Mimo tak osobistego charakteru, utwór nigdy nie został wykonany publicznie przez kompozytora ze względu na jego postępującą głuchotę. Martwiąc się o odpowiednie wykonanie dzieła przez innych solistów, Beethoven postanowił jednoznacznie zapisać wszystkie solowe kadencje fortepianu, nie zostawiając nawet cienia szansy na improwizację. Chciał bowiem, aby ten utwór był interpretowany w taki sposób, w jaki sam go stworzył.

Zainspirowany „Tańcami słowiańskimi” Dvořáka i „Tańcami węgierskimi” Brahmsa, Edvard Grieg stworzył własne narodowe dzieło – „Tańce norweskie”. Kompozytor nie chciał jednak, aby jego utwór był jedynie stylizowany folklorem. Sięgnął po autentyczne melodie ludowe, oddając ukłon w stronę kulturowej spuścizny przodków. Właśnie dlatego słuchacz może poczuć się jak uczestnik spotkania z żywą historią Półwyspu Skandynawskiego, jego kulturą i społecznością.

„Concerto Grosso” powstało w neoklasycznym okresie twórczości Bolesława Szabelskiego. Mimo tytułu nawiązującego do barokowej formy koncertującej, utwór zaskakuje słuchacza – Szabelski celowo rezygnuje z klasycznego schematu concerto grosso, nastawionego na współzawodnictwo partii instrumentu solowego z partią orkiestry (concertino vs tutti), na rzecz nowocześniejszego przeciwstawienia koncertujących grup instrumentalnych i partii solowych. Dzieło zdobyło na tyle duże uznanie, że w 1976 roku doczekało się baletowej inscenizacji w Teatrze Wielkim w Łodzi.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Raúl Miguel Rodríguez – dyrygent

W programie:
Emmanuel Chabrier – España – rapsodia na orkiestrę [ok. 7’]
Enrique Fernández Arbós – Pequeña suite española [ok. 18’]
Joaquín Turina – Danzas fantásticas op. 22 [ok. 16’]
Manuel de Falla – I i II Suita z baletu „El sombrero de tres picos” / „Trójgraniasty kapelusz” [ok. 30’]

Poczuć na skórze gorące promienie południowego słońca. Przeżyć nastrojową noc w andaluzyjskiej wsi. Koncert Spanish Night w Filharmonii Opolskiej to opowieść o tętniącej życiem Hiszpanii – od Aragonii po Andaluzję, która zabierze Państwa w podróż przez pełne kontrastów krajobrazy, rytmy i nastroje południa Europy.

Pisząc rapsodię „España”, Emmanuel Chabrier zainspirował się nie tylko tańcami ludowymi Hiszpanii. Kompozytor zawarł w niej głęboko zakorzenioną tradycję muzyczną tego kraju. Rytm synkopowany, zastosowanie skal modalnych czy nawet imitacja gitary poprzez specyficzną technikę gry skrzypiec ukazują nie tylko klimat Półwyspu Iberyjskiego, ale również geniusz kompozytorski Chabriera. España otworzyła nowy rozdział w historii muzyki inspirowanej kulturą i tradycją Hiszpanii.

Enrique Fernández Arbós w swoim utworze „Pequeña suite española” ukazuje muzykę hiszpańską w jej późnoromantycznej odsłonie. Spokojna melodia wprowadza słuchacza w kołyszący rytm, poprzedzając muzyczny obraz romantycznej wizji Orientu, która przesiąkła kulturę Andaluzji. Na zakończenie utworu orkiestra porwie wszystkich rytmem joty – żywego tańca rodem z Aragonii.

„Fantastyczne tańce”, czyli „Danzas fantásticas” Joaquína Turiny, przedstawiają serię poetyckich obrazów zainspirowaną tradycyjnymi hiszpańskimi tańcami. Na początek aragońska jota rozbrzmi pełnią blasku i entuzjastycznego rytmu. Zaraz po niej baskijskie zortziko zaskoczy nas swoim pulsującym metrum pięć ósmych. Całość Tańców zwieńczy farruca, ściśle związana z pełnym żaru flamenco.

„El sombrero de tres picos”, czyli „Trójgraniasty kapelusz”, to komiczna suita baletowa autorstwa Manuela de Falli. Przedstawia historię młynarza i jego żony, która padła ofiarą zalotów lokalnego urzędnika – Corregidora – noszącego tytułowy trójgraniasty kapelusz. Akcja rozpoczyna się w spokojnej andaluzyjskiej wsi, tuż przed młynem należącym do głównych bohaterów. Tam właśnie Corregidor próbuje uwieść piękną żonę młynarza. Czy jego plany zakończą się sukcesem? Poszukajmy odpowiedzi, wsłuchując się w dzieło.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Sunjae Ok – skrzypce
Jakub Chrenowicz – dyrygent

W programie:
Joaquín Rodrigo – „A la busca del más allá” (W poszukiwaniu tego, co wykracza poza…) [15’]
Erich Wolfgang Korngold – Koncert skrzypcowy D-dur op. 35 [25’]
Wolfgang Amadeus Mozart – Symfonia nr 41 C-dur „Jowiszowa” KV 551 [37′]

Zapraszamy na wyjątkowe wydarzenie. Muzyka i Nauka to koncert, który ukazuje nieoczywiste powiązania między analityczną precyzją nauki, a emocjonalnym światem dźwięków.

Gwiazdą wieczoru będzie wybitny skrzypek Sunjae Ok – laureat I nagrody w 6. Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Karola Lipińskiego w Toruniu (2024). Młody wirtuoz zdobył uznanie międzynarodowego jury nienaganną techniką, niezwykłą dojrzałością interpretacyjną oraz porywającą ekspresją sceniczną. Zdaniem jury „podczas koncertu wraz z instrumentem stworzył jedność”. Jak mówi o sobie sam muzyk: „skrzypce to całe moje życie”. Słychać to w pełni podczas koncertów na każdej scenie, na której występuje.

Będzie to spotkanie naukowego rygoru z artystyczną pasją w wykonaniu orkiestry symfonicznej oraz utalentowanego solisty, a tym samym niezapomniane muzyczne emocje. Dialog wirtuozerii muzyków z potęgą umysłu. To propozycja dla poszukujących w muzyce głębszego wymiaru.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Dawid Jarząb– dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Dawid Jarząb– dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Revaz Javakhishvili – dyrygent

Johann Christian Bach – Uwertura do opery „Amadis de Gaule” W. G39 [7’]
Witold Lutosławski – „Partita” [15’]
Carl Philipp Emanuel Bach – Koncert wiolonczelowy A-dur, Wq 172, H 439 [21’]
przerwa 20 min.
Sulkhan Nasidze – Symfonia kameralna nr 3 na orkiestrę smyczkową [20’]
Bidzina Kvernadze – „A Fancy Dance” [10’]

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Laureat/-ka I nagrody 17. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. H. Wieniawskiego
Jakub Chrenowicz – dyrygent

W programie:
Johann Sebastian Bach / Anton Webern – Ricercar a 6 [9’]
Koncert skrzypcowy – TBA
Joseph Haydn – Symfonia Nr 100 G-dur „Wojskowa” Hob. I:100 [25′]

Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego to najstarszy konkurs skrzypcowy na świecie. Jego inauguracja miała miejsce w 1935 roku w Warszawie z inicjatywy bratanka Henryka Wieniawskiego – Adama, w setną rocznicę urodzin patrona. Po długiej przerwie spowodowanej wojną konkurs wznowiono w Poznaniu, tam odbywa się już od ponad dziewięćdziesięciu lat, umacniając swoją pozycję jednego z najważniejszych wydarzeń światowej wiolinistyki. Kolejne edycje pisały historię muzyki, a każda następna dekada dopisywała nowe nazwiska do jej rozdziałów. Dziś, wygrana w tym konkursie, znaczy więcej niż złoty medal – to bilet do zupełnie nowego, muzycznego życia. Właśnie dlatego Poznań co pięć lat wstrzymuje oddech – wie, że patrzy na narodziny kolejnej wielkiej kariery. W Filharmonii Opolskiej będziemy mieli ogromny zaszczyt gościć laureata I nagrody tego konkursu i patrzeć, jak triumfalnie otwiera się nowy etap historii światowej wiolinistyki.

„Ricercar a 6” Johanna Sebastiana Bacha uważany jest za jedno z najwybitniejszych osiągnięć sztuki kontrapunktu. Ukazuje niezwykłą zdolność kompozytora do budowania złożonej struktury harmonicznej z prostego tematu melodycznego. Polifoniczna faktura ricercaru w swoim charakterze przypomina późniejszą formę muzyczną – fugę, w której główny temat jest kolejno wprowadzany i rozwijany w różnych głosach poprzez imitację oraz przekształcenia. Utwór oparty jest na Temacie Królewskim (Thema Regium), który Bachowi przekazał sam Fryderyk II Wielki. Aranżacja Antona Weberna jest jednym z najbardziej znanych opracowań Ricercaru. Webern nie zmienił struktury ani przebiegu utworu – zachował wszystkie melodie i kontrapunkty oryginału, rozbudował go jednak na orkiestrę, poszerzając zakres instrumentacji. Aranżacja oparta jest na technice Klangfarbenmelodie, prowadzącej melodię przez poszczególne barwy instrumentów, co stworzyło pomost pomiędzy muzyką baroku a estetyką muzyki współczesnej.

„Symfonia Wojskowa” jest jednym z najlepszych przykładów humoru, teatralności i pomysłowości Haydna. Kompozytor połączył klasyczną czteroczęściową formę symfoniczną z efektami brzmieniowymi zaczerpniętymi z muzyki wojskowej, tworząc dzieło pełne kontrastów i niespodzianek. Część pierwsza otwiera się powolnym, tajemniczym motywem opartym na kwincie i rytmie punktowanym, budując napięcie za pomocą alteracji oraz wyrazistego pulsu. Druga część Symfonii niejednokrotnie zaskakuje słuchacza. Rozpoczyna się lekkim tematem fletu i skrzypiec, który ulega przekształceniu w dramatyczną, wojskową odsłonę dzięki brzmieniu kotłów, bębnów, talerzy i trąbek. Menuet, czyli trzecia część Symfonii, wyróżnia się lżejszym, eleganckim charakterem, przypominającym styl galant. Finał natomiast przepełniony jest energicznymi rytmami wykorzystującymi formę ronda sonatowego. Jego główny temat oparty jest na ruchu ósemkowym, co nadaje części wyraziste tempo i energię. Odważna gra kontrastów „Symfonii Wojskowej” między dworską elegancją a hukiem pola bitwy sprawiła, że utwór ten stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Haydna, budząc w publiczności XVIII-wiecznego Londynu jednocześnie zachwyt i dreszcz emocji.

Koncerty Sylwestrowe – Disco lat 70-tych

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Paulina Gołębiowska – śpiew
Daniel Moszczyński – śpiew
Maciej Fortuna – trąbka, kierownictwo muzyczne
Tomasz Kaniewski – dyrygent

Sylwester w sercu lat 70.! Tegoroczny koncert sylwestrowy w Filharmonii Opolskiej przeniesie nas prosto do serca tanecznego klubu, w którym króluje disco. Na przekór klubowej historii tego gatunku to orkiestra odegra rolę disc jockeya, zapraszając nas w wir tanecznych parkietów. W końcu disco to muzyka stworzona do tańca! Metaliczne tkaniny, cekiny, satyna, dzwony i buty na platformach. Wszystko po to, aby noc zalśniła blaskiem artystycznej wolności. Świętujmy Sylwestra w Filharmonii Opolskiej, gdzie muzyka porwie do wspólnej zabawy udowadniając, że taniec łączy ludzi niezależnie od miejsca i czasu! Dajmy się porwać gorączce sylwestrowej nocy!

Koncerty Sylwestrowe – Disco lat 70-tych

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Paulina Gołębiowska – śpiew
Daniel Moszczyński – śpiew
Maciej Fortuna – trąbka, kierownictwo muzyczne
Tomasz Kaniewski – dyrygent

Sylwester w sercu lat 70.! Tegoroczny koncert sylwestrowy w Filharmonii Opolskiej przeniesie nas prosto do serca tanecznego klubu, w którym króluje disco. Na przekór klubowej historii tego gatunku to orkiestra odegra rolę disc jockeya, zapraszając nas w wir tanecznych parkietów. W końcu disco to muzyka stworzona do tańca! Metaliczne tkaniny, cekiny, satyna, dzwony i buty na platformach. Wszystko po to, aby noc zalśniła blaskiem artystycznej wolności. Świętujmy Sylwestra w Filharmonii Opolskiej, gdzie muzyka porwie do wspólnej zabawy udowadniając, że taniec łączy ludzi niezależnie od miejsca i czasu! Dajmy się porwać gorączce sylwestrowej nocy!

Koncert kameralny

Paulina Leisring – fortepian
Steve Leisring – trąbka
Marcel Bich – trąbka
oraz zaproszeni goście


Jakub Karmelita – prelegent

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Anna Maczura – śpiew
Żaneta Plotnik-Krumpietz – śpiew
Michał Bober – śpiew
Łukasz Szuba – śpiew
Maciej Fortuna – trąbka
Zygmunt Kukla – dyrygent
Jarosław Wasik – prowadzenie koncertu

Witamy Nowy Rok w Stolicy Polskiej Piosenki! Niech odgłosy świętowania zagrają w rytm jednego z najważniejszych wydarzeń kulturalnych nie tylko na Opolszczyźnie, ale i w całym kraju. Powspominamy razem ponad 60 lat muzycznej tradycji łączącej pokolenia. Wielkie nazwiska polskiej sceny muzycznej. Utwory, które zmieniały kierunek muzycznych trendów. Wielka duma naszego miasta. Wyrusz z nami na spacer Aleją Gwiazd i doświadcz kultowego festiwalu w wydaniu opolskich filharmoników. Szanowni Państwo, świętowanie czas zacząć!

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Anna Maczura – śpiew
Żaneta Plotnik-Krumpietz – śpiew
Michał Bober – śpiew
Łukasz Szuba – śpiew
Maciej Fortuna – trąbka
Zygmunt Kukla – dyrygent
Jarosław Wasik – prowadzenie koncertu

Witamy Nowy Rok w Stolicy Polskiej Piosenki! Niech odgłosy świętowania zagrają w rytm jednego z najważniejszych wydarzeń kulturalnych nie tylko na Opolszczyźnie, ale i w całym kraju. Powspominamy razem ponad 60 lat muzycznej tradycji łączącej pokolenia. Wielkie nazwiska polskiej sceny muzycznej. Utwory, które zmieniały kierunek muzycznych trendów. Wielka duma naszego miasta. Wyrusz z nami na spacer Aleją Gwiazd i doświadcz kultowego festiwalu w wydaniu opolskich filharmoników. Szanowni Państwo, świętowanie czas zacząć!

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Anna Maczura – śpiew
Żaneta Plotnik-Krumpietz – śpiew
Michał Bober – śpiew
Łukasz Szuba – śpiew
Maciej Fortuna – trąbka
Zygmunt Kukla – dyrygent
Jarosław Wasik – prowadzenie koncertu

Witamy Nowy Rok w Stolicy Polskiej Piosenki! Niech odgłosy świętowania zagrają w rytm jednego z najważniejszych wydarzeń kulturalnych nie tylko na Opolszczyźnie, ale i w całym kraju. Powspominamy razem ponad 60 lat muzycznej tradycji łączącej pokolenia. Wielkie nazwiska polskiej sceny muzycznej. Utwory, które zmieniały kierunek muzycznych trendów. Wielka duma naszego miasta. Wyrusz z nami na spacer Aleją Gwiazd i doświadcz kultowego festiwalu w wydaniu opolskich filharmoników. Szanowni Państwo, świętowanie czas zacząć!

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Anna Maczura – śpiew
Żaneta Plotnik-Krumpietz – śpiew
Michał Bober – śpiew
Łukasz Szuba – śpiew
Maciej Fortuna – trąbka
Zygmunt Kukla – dyrygent
Jarosław Wasik – prowadzenie koncertu

Witamy Nowy Rok w Stolicy Polskiej Piosenki! Niech odgłosy świętowania zagrają w rytm jednego z najważniejszych wydarzeń kulturalnych nie tylko na Opolszczyźnie, ale i w całym kraju. Powspominamy razem ponad 60 lat muzycznej tradycji łączącej pokolenia. Wielkie nazwiska polskiej sceny muzycznej. Utwory, które zmieniały kierunek muzycznych trendów. Wielka duma naszego miasta. Wyrusz z nami na spacer Aleją Gwiazd i doświadcz kultowego festiwalu w wydaniu opolskich filharmoników. Szanowni Państwo, świętowanie czas zacząć!

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Anna Maczura – śpiew
Żaneta Plotnik-Krumpietz – śpiew
Michał Bober – śpiew
Łukasz Szuba – śpiew
Maciej Fortuna – trąbka
Zygmunt Kukla – dyrygent
Jarosław Wasik – prowadzenie koncertu

Witamy Nowy Rok w Stolicy Polskiej Piosenki! Niech odgłosy świętowania zagrają w rytm jednego z najważniejszych wydarzeń kulturalnych nie tylko na Opolszczyźnie, ale i w całym kraju. Powspominamy razem ponad 60 lat muzycznej tradycji łączącej pokolenia. Wielkie nazwiska polskiej sceny muzycznej. Utwory, które zmieniały kierunek muzycznych trendów. Wielka duma naszego miasta. Wyrusz z nami na spacer Aleją Gwiazd i doświadcz kultowego festiwalu w wydaniu opolskich filharmoników. Szanowni Państwo, świętowanie czas zacząć!

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Anna Maczura – śpiew
Żaneta Plotnik-Krumpietz – śpiew
Michał Bober – śpiew
Łukasz Szuba – śpiew
Maciej Fortuna – trąbka
Zygmunt Kukla – dyrygent
Jarosław Wasik – prowadzenie koncertu

Witamy Nowy Rok w Stolicy Polskiej Piosenki! Niech odgłosy świętowania zagrają w rytm jednego z najważniejszych wydarzeń kulturalnych nie tylko na Opolszczyźnie, ale i w całym kraju. Powspominamy razem ponad 60 lat muzycznej tradycji łączącej pokolenia. Wielkie nazwiska polskiej sceny muzycznej. Utwory, które zmieniały kierunek muzycznych trendów. Wielka duma naszego miasta. Wyrusz z nami na spacer Aleją Gwiazd i doświadcz kultowego festiwalu w wydaniu opolskich filharmoników. Szanowni Państwo, świętowanie czas zacząć!

Zapraszamy na wyjątkowy koncert grupy TGD wraz z uczestnikami Warsztatów Gospel & Gospel Kids. Artyści wprowadzą wszystkich w świąteczny nastrój melodiami z najdalszych zakątków świata, i tymi, które co roku rozbrzmiewają w polskich domach. To koncert pełen rodzinnego ciepła, duchowej głębi, wzruszeń i radości, a przy tym prawdziwych hitów, które na stałe wpisały się do polskiego repertuaru bożonarodzeniowego.

TGD to wieloosobowy chór, zespół instrumentalny i grono solistów, którzy wspólnie tworzą niezrównaną atmosferę. Ich koncerty słyną z ogromnej energii i siły przekazu, zaskakujących zwrotów stylistycznych oraz doskonałej gry instrumentalistów.

Zapraszamy na chwile pełne świątecznego ciepła, radości i modlitwy w dźwiękach najpiękniejszych kolęd.

Zapraszamy na wyjątkowy koncert grupy TGD wraz z uczestnikami Warsztatów Gospel. Artyści wprowadzą wszystkich w świąteczny nastrój melodiami z najdalszych zakątków świata, i tymi, które co roku rozbrzmiewają w polskich domach. To koncert pełen rodzinnego ciepła, duchowej głębi, wzruszeń i radości, a przy tym prawdziwych hitów, które na stałe wpisały się do polskiego repertuaru bożonarodzeniowego.

TGD to wieloosobowy chór, zespół instrumentalny i grono solistów, którzy wspólnie tworzą niezrównaną atmosferę. Ich koncerty słyną z ogromnej energii i siły przekazu, zaskakujących zwrotów stylistycznych oraz doskonałej gry instrumentalistów.

Zapraszamy na chwile pełne świątecznego ciepła, radości i modlitwy w dźwiękach najpiękniejszych kolęd.

Koncert kameralny

Zawiślak/Wesołowski Duo
Ewelina Zawiślak – flet
Juliusz Wesołowski – harfa

Katarzyna Karwaczyńska – prelegentka

W programie:
Anonim z XVII wieku – Greensleeves to a Ground [5’]
Johannes Donjon – Pan [4’5]
Claude Debussy – Syrinx [3’5]
Claude Debussy – Beau Soir [3’5]
Carlos Salzedo – Tango [5’]
Marc Berthomieu – Niuanse [9’]
Christoph Willibald Gluck – Dance of the Blessed Spirits from “Orpheus” [5’]
Ferenc Farkas – Dawne Tańce węgierskie [7’]
Joseph Lauber – 4 Danses Médiévales na flet i klawesyn Op. 45 [10’
Jules Massenet – Elegie/Melodie [3’]

Jest w kameralistyce pewien rodzaj atmosfery, który zaciera granice między muzycznym pejzażem, a prawdziwą obecnością wśród szumu liści skąpanych w ciepłym świetle zachodzącego słońca. W sielski klimat wprowadzi nas utwór „Greensleeves to a Ground”, który towarzyszy angielskiej kulturze ludowej od ponad czterystu lat. Następnie spotkamy się z Panem – greckim bogiem, opiekującym się lasami, polami i całym żywym stworzeniem. Johannes Donjon w swoim utworze „Pan”, wprowadza słuchacza wgłąb gęstego boru, gdzie bóstwo ujawnia swoją obecność pośród śpiącego świata grą na flecie. Pan zafascynuje nas swoją grą, niczym Najadę i Oreandę – dwie nimfy, które w swoim utworze „Syrinx” przedstawił Claude Debussy. Utwór „Beau Soir” podkreśli ulotne piękno wieczoru. Jest to dzieło, które przypomina słuchaczowi, aby był obecny tu i teraz, ponieważ tak jak słońce musi zajść, tak nasz czas na przeżywanie pięknych chwil nie może trwać wiecznie.

Choć tango kojarzyć się może z ognistym temperamentem i porywającym rytmem, Carlos Salzedo w swoim utworze „Tango” odsłonił nie tylko nowe oblicze tańca, lecz także harfy. Charakterystyczne taneczne akcenty i synkopy, dynamika czy rytmy spotykają się z wyjątkową kolorystyką tego instrumentu, nadając utworowi zaskakujące ciepło i emocjonalną głębię. „Niuanse” Marca Berthomieu nasycą przestrzeń subtelnym brzmieniem fletu i harfy, tworząc atmosferę bliskości i muzycznego spotkania. Kompozytor w swoim dziele nie szukał miejsca dla instrumentalnej rywalizacji, lecz skupił się na podkreśleniu ciepłego, harmonicznego współbrzmienia tych dwóch instrumentów, tworzących jedną wspólną, kojącą melodię. Ten błogi stan wprowadzi nas do Elizjum, mitycznej krainy, w której Orfeusz szukał ukochanej Eurydyki. Christoph Willibald Gluck komponując „Taniec błogosławionych duchów”, namalował muzyczny obraz Orfeusza, proszącego duchy o pomoc w odnalezieniu wybranki serca.

Finał koncertu przynoszą „Dawne tańce węgierskie” Ferenca Farkasa – proste, ciepłe i głęboko zakorzenione w pamięci oraz historii kultury ludowej. Kompozytor przywołuje miniony świat, w którym taniec stanowił naturalną część codzienności i wspólnego celebrowania. Pojawiające się cytaty z muzyki ludowej brzmią jak ślady dawnych pieśni, przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Zamiast gwałtownego zakończenia pozostawiają wrażenie bliskości, ciepła i spokojnego powrotu do źródeł.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Chór Filharmonii Opolskiej
Anna Sikora – przygotowanie chóru
Jakub Chrenowicz – dyrygent
Sylwia Grobelna – śpiew
prof. Maciej Fortuna – kierownictwo muzyczne

Walentynkowe Koncerty Muzyki Filmowej to propozycja nie tylko dla zakochanych. To wyjątkowe spotkanie zarówno dla miłośników kina, jak i dla wszystkich, którzy pragną doświadczyć piękna muzyki w zachwycającym wykonaniu. Niezwykłą oprawę koncertu stworzą Orkiestra i Chór Filharmonii Opolskiej, a całość dopełnią pełne emocji występy solistów. Usłyszymy najsłynniejsze ścieżki dźwiękowe z wielkiego ekranu. Instrumenty smyczkowe otulą słuchaczy intymnym, nastrojowym brzmieniem, a instrumenty dęte dodadzą muzyce pasji i energii.

Zabrzmią melodie, które przywołują wspomnienia, budzą sentymenty i poruszają najczulsze struny emocji. Niech w te wyjątkowe wieczory muzyka stanie się „wiadomością o uczuciach” – współczesną odsłoną walentynkowych kartek, którymi od wieków wyznajemy to, co najważniejsze. Najstarszy zachowany wiersz walentynkowy napisał w 1415 roku Karol, książę Orleanu, uwięziony w Tower of London. Od tamtej pory poezja i muzyka pozostają jednymi z najpiękniejszych sposobów wyrażania uczuć.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Chór Filharmonii Opolskiej
Anna Sikora – przygotowanie chóru
Jakub Chrenowicz – dyrygent
Sylwia Grobelna – śpiew
prof. Maciej Fortuna – kierownictwo muzyczne

Walentynkowe Koncerty Muzyki Filmowej to propozycja nie tylko dla zakochanych. To wyjątkowe spotkanie zarówno dla miłośników kina, jak i dla wszystkich, którzy pragną doświadczyć piękna muzyki w zachwycającym wykonaniu. Niezwykłą oprawę koncertu stworzą Orkiestra i Chór Filharmonii Opolskiej, a całość dopełnią pełne emocji występy solistów. Usłyszymy najsłynniejsze ścieżki dźwiękowe z wielkiego ekranu. Instrumenty smyczkowe otulą słuchaczy intymnym, nastrojowym brzmieniem, a instrumenty dęte dodadzą muzyce pasji i energii.

Zabrzmią melodie, które przywołują wspomnienia, budzą sentymenty i poruszają najczulsze struny emocji. Niech w te wyjątkowe wieczory muzyka stanie się „wiadomością o uczuciach” – współczesną odsłoną walentynkowych kartek, którymi od wieków wyznajemy to, co najważniejsze. Najstarszy zachowany wiersz walentynkowy napisał w 1415 roku Karol, książę Orleanu, uwięziony w Tower of London. Od tamtej pory poezja i muzyka pozostają jednymi z najpiękniejszych sposobów wyrażania uczuć.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Chór Filharmonii Opolskiej
Anna Sikora – przygotowanie chóru
Jakub Chrenowicz – dyrygent
Sylwia Grobelna – śpiew
prof. Maciej Fortuna – kierownictwo muzyczne

Walentynkowe Koncerty Muzyki Filmowej to propozycja nie tylko dla zakochanych. To wyjątkowe spotkanie zarówno dla miłośników kina, jak i dla wszystkich, którzy pragną doświadczyć piękna muzyki w zachwycającym wykonaniu. Niezwykłą oprawę koncertu stworzą Orkiestra i Chór Filharmonii Opolskiej, a całość dopełnią pełne emocji występy solistów. Usłyszymy najsłynniejsze ścieżki dźwiękowe z wielkiego ekranu. Instrumenty smyczkowe otulą słuchaczy intymnym, nastrojowym brzmieniem, a instrumenty dęte dodadzą muzyce pasji i energii.

Zabrzmią melodie, które przywołują wspomnienia, budzą sentymenty i poruszają najczulsze struny emocji. Niech w te wyjątkowe wieczory muzyka stanie się „wiadomością o uczuciach” – współczesną odsłoną walentynkowych kartek, którymi od wieków wyznajemy to, co najważniejsze. Najstarszy zachowany wiersz walentynkowy napisał w 1415 roku Karol, książę Orleanu, uwięziony w Tower of London. Od tamtej pory poezja i muzyka pozostają jednymi z najpiękniejszych sposobów wyrażania uczuć.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Chór Filharmonii Opolskiej
Anna Sikora – przygotowanie chóru
Jakub Chrenowicz – dyrygent
Sylwia Grobelna – śpiew
prof. Maciej Fortuna – kierownictwo muzyczne

Walentynkowe Koncerty Muzyki Filmowej to propozycja nie tylko dla zakochanych. To wyjątkowe spotkanie zarówno dla miłośników kina, jak i dla wszystkich, którzy pragną doświadczyć piękna muzyki w zachwycającym wykonaniu. Niezwykłą oprawę koncertu stworzą Orkiestra i Chór Filharmonii Opolskiej, a całość dopełnią pełne emocji występy solistów. Usłyszymy najsłynniejsze ścieżki dźwiękowe z wielkiego ekranu. Instrumenty smyczkowe otulą słuchaczy intymnym, nastrojowym brzmieniem, a instrumenty dęte dodadzą muzyce pasji i energii.

Zabrzmią melodie, które przywołują wspomnienia, budzą sentymenty i poruszają najczulsze struny emocji. Niech w te wyjątkowe wieczory muzyka stanie się „wiadomością o uczuciach” – współczesną odsłoną walentynkowych kartek, którymi od wieków wyznajemy to, co najważniejsze. Najstarszy zachowany wiersz walentynkowy napisał w 1415 roku Karol, książę Orleanu, uwięziony w Tower of London. Od tamtej pory poezja i muzyka pozostają jednymi z najpiękniejszych sposobów wyrażania uczuć.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Chór Filharmonii Opolskiej
Anna Sikora – przygotowanie chóru
Jakub Chrenowicz – dyrygent
Sylwia Grobelna – śpiew
prof. Maciej Fortuna – kierownictwo muzyczne

Walentynkowe Koncerty Muzyki Filmowej to propozycja nie tylko dla zakochanych. To wyjątkowe spotkanie zarówno dla miłośników kina, jak i dla wszystkich, którzy pragną doświadczyć piękna muzyki w zachwycającym wykonaniu. Niezwykłą oprawę koncertu stworzą Orkiestra i Chór Filharmonii Opolskiej, a całość dopełnią pełne emocji występy solistów. Usłyszymy najsłynniejsze ścieżki dźwiękowe z wielkiego ekranu. Instrumenty smyczkowe otulą słuchaczy intymnym, nastrojowym brzmieniem, a instrumenty dęte dodadzą muzyce pasji i energii.

Zabrzmią melodie, które przywołują wspomnienia, budzą sentymenty i poruszają najczulsze struny emocji. Niech w te wyjątkowe wieczory muzyka stanie się „wiadomością o uczuciach” – współczesną odsłoną walentynkowych kartek, którymi od wieków wyznajemy to, co najważniejsze. Najstarszy zachowany wiersz walentynkowy napisał w 1415 roku Karol, książę Orleanu, uwięziony w Tower of London. Od tamtej pory poezja i muzyka pozostają jednymi z najpiękniejszych sposobów wyrażania uczuć.

Koncert kameralny

Zespół wiolonczelowy / grupa wiolonczel Filharmonii Opolskiej:
Agata Gawin-Gluza
Mirosław Makowski
Aldona Markowicz
Gabriela Karpiesiuk
Agnieszka Płoszejowska-Skubisz
Mikołaj Gałan
Barbara Kowalska
Marta Ryś
Anna Wąsik

Katarzyna Karwaczyńska – prelegentka

W programie:
Johann Sebastian Bach – Chaconne d-moll, BWV 1004
Franz Schubert – „Moment musical” d-moll, D. 780
Fryderyk Chopin – Etiuda cis-moll, op. 25 nr 7
Saverio Mercadante – „La Poesia”
Wilhelm Fitzenhagen – Walc koncertowy, op. 31
Gabriel Fauré – „Elegia”, op. 24
Richard Wagner – „Feierliches Stück”
Claude Debussy – „Golliwog's Cake-walk”
Heitor Villa-Lobos – „Bachianas Brasileiras” nr 1 i nr 5


Historia wiolonczeli sięga XVI wieku i rodziny instrumentów zwanych viola da braccio, czyli „trzymanych w ramionach”. Przez wieki jej kształt i budowa ewoluowały, aż w końcu, szczególnie dzięki pracy Antonio Stradivariego, zyskała formę, którą znamy dzisiaj. Co ciekawe, przez długi czas wiolonczela była instrumentem drugoplanowym, jedynie basem w orkiestrze, a jej prawdziwy potencjał solowy odkryto dopiero dzięki Johannowi Sebastianowi Bachowi, którego kompozycje do dziś uchodzą za jedne z najważniejszych dzieł w historii muzyki. Ciekawostką jest też to, że wiolonczela ma zakres dźwięków najbliższy ludzkiemu głosowi, dlatego często nazywana jest „instrumentem śpiewającym”.

Program tego wieczoru prowadzi słuchacza od surowej samotności Bacha, przez romantyczną tęsknotę Schuberta i Chopina, aż po żartobliwy dystans Debussy'ego i brazylijski dialog z barokiem u Villi-Lobosa. To nie przypadkowy zbiór utworów, lecz opowieść o tym, jak różne epoki i kultury odnajdywały w tym samym instrumencie inny język. Dziewięć wiolonczel pozwala usłyszeć te kontrasty w jednym brzmieniu – zarówno urokliwą, pojedynczą barwę głosu, jak i gęstą wielogłosowość faktur. Repertuar pokazuje więc nie tylko możliwości techniczne instrumentu, ale i to, jak zmieniało się myślenie o nim – od barokowego narzędzia dyscypliny formalnej, przez romantyczny nośnik emocji, po XX-wieczny eksperyment z brzmieniem i tożsamością narodową.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Maciej Kotarba – dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Maciej Kotarba – dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Poznański Chór Chłopięcy
Jacek Sykulski – przygotowanie chóru
Karol Kozłowski – tenor
Jerzy Butryn – bas
Sonia Dettlaff – sopran
Jan Jakub Monowid – kontratenor
Marcin Hutek – baryton
Jakub Chrenowicz – dyrygent

Andrzej Sułek (Polskie Radio) – prowadzenie koncertu

W programie:
Jan Sebastian Bach – „Pasja według św. Mateusza” BWV 244 [170’]

„Pasja według św. Mateusza” to jedna z dwóch w pełni zachowanych pasji autorstwa Johanna Sebastiana Bacha. Utwór ten należy do najważniejszych dzieł muzyki barokowej. Bach połączył w niej mistrzowski kunszt kompozytorski z głęboką symboliką muzyczną, teologiczną refleksją oraz niezwykle sugestywnym wyrażaniem emocji. Pasja ta powstała w czasach, gdy Bach pełnił funkcję kantora w Lipsku. Miała ona charakter dwuczęściowego nabożeństwa wielkopiątkowego, podczas którego pomiędzy dwiema częściami wygłaszano kazanie nawiązujące do wydarzeń Męki Pańskiej.

Część I opisuje historie poprzedzające śmierć Chrystusa – spisek Judasza, namaszczenie w Betanii, Ostatnią Wieczerzę, zapowiedź zdrady, modlitwę w Ogrodzie Getsemani oraz pojmanie Jezusa. Część II z kolei opowiada o Jego męce – od przesłuchania przed Sanhedrynem, przez sąd Piłata, drogę krzyżową, śmierć Chrystusa i złożenie Jego ciała do grobu. Każda z części zawiera różne formy muzyczne, takie jak recytatywy, arie, chóry i chorały, które pełnią odrębne role w całej historii.

Bach stosuje silne kontrasty pomiędzy narracyjnymi recytatywami, emocjonalnymi ariami i wspólnotowymi chorałami. Muzyka towarzysząca wydarzeniom Pasji pełni nie tylko funkcję ilustracyjną, ale przede wszystkim stanowi komentarz teologiczny, skłaniający do głębokiej refleksji duchowej. Utwór ten ma charakter medytacji nad cierpieniem i odkupieniem, podkreślając sens ofiary Chrystusa i rolę, jaką odegrali w niej ludzie. Chociaż tekst „Ewangelii według św. Mateusza” stanowi podstawę literacką dzieła, utwór dopełniają refleksyjne libretta Christiana Friedricha Henriciego (Picandera) oraz chorały luterańskie, będące głosem wspólnoty wiernych.

Całość Pasji przepełniona jest symboliką tonalną, instrumentalną i liczbową. Bach posługuje się charakterystyczną dla muzyki barokowej teorią afektów, opisującą zasady kształtowania melodii w taki sposób, aby w pełni oddawała emocje przekazywane w utworze. Pasja nie jest jedynie utworem zawierającym słowa Ewangelii, lecz teologiczną interpretacją biblijnych wydarzeń. Pierwszy chór odgrywa tutaj rolę Córy Syjonu, opisującej wydarzenia Męki Pańskiej, natomiast drugi można utożsamiać z głosem wiernych stawiających pytania skłaniające słuchacza do refleksji. Istnieją również liczne interpretacje numerologiczne dzieła, łączące chociażby liczbę grup nut odpowiadających numerom psalmów o trzęsieniu ziemi ze sceną, w której na Golgocie zatrzęsła się ziemia, czy nawet wskazujące na łączną liczbę 365 słów wypowiedzianych przez Jezusa jako symbol Jego obecności w każdym dniu życia człowieka.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Poznański Chór Chłopięcy
Jacek Sykulski – przygotowanie chóru
Karol Kozłowski – tenor
Jerzy Butryn – bas
Sonia Dettlaff – sopran
Jan Jakub Monowid – kontratenor
Marcin Hutek – baryton
Jakub Chrenowicz – dyrygent

Andrzej Sułek (Polskie Radio) – prowadzenie koncertu

W programie:
Jan Sebastian Bach – „Pasja według św. Mateusza” BWV 244 [170’]

„Pasja według św. Mateusza” to jedna z dwóch w pełni zachowanych pasji autorstwa Johanna Sebastiana Bacha. Utwór ten należy do najważniejszych dzieł muzyki barokowej. Bach połączył w niej mistrzowski kunszt kompozytorski z głęboką symboliką muzyczną, teologiczną refleksją oraz niezwykle sugestywnym wyrażaniem emocji. Pasja ta powstała w czasach, gdy Bach pełnił funkcję kantora w Lipsku. Miała ona charakter dwuczęściowego nabożeństwa wielkopiątkowego, podczas którego pomiędzy dwiema częściami wygłaszano kazanie nawiązujące do wydarzeń Męki Pańskiej.

Część I opisuje historie poprzedzające śmierć Chrystusa – spisek Judasza, namaszczenie w Betanii, Ostatnią Wieczerzę, zapowiedź zdrady, modlitwę w Ogrodzie Getsemani oraz pojmanie Jezusa. Część II z kolei opowiada o Jego męce – od przesłuchania przed Sanhedrynem, przez sąd Piłata, drogę krzyżową, śmierć Chrystusa i złożenie Jego ciała do grobu. Każda z części zawiera różne formy muzyczne, takie jak recytatywy, arie, chóry i chorały, które pełnią odrębne role w całej historii.

Bach stosuje silne kontrasty pomiędzy narracyjnymi recytatywami, emocjonalnymi ariami i wspólnotowymi chorałami. Muzyka towarzysząca wydarzeniom Pasji pełni nie tylko funkcję ilustracyjną, ale przede wszystkim stanowi komentarz teologiczny, skłaniający do głębokiej refleksji duchowej. Utwór ten ma charakter medytacji nad cierpieniem i odkupieniem, podkreślając sens ofiary Chrystusa i rolę, jaką odegrali w niej ludzie. Chociaż tekst „Ewangelii według św. Mateusza” stanowi podstawę literacką dzieła, utwór dopełniają refleksyjne libretta Christiana Friedricha Henriciego (Picandera) oraz chorały luterańskie, będące głosem wspólnoty wiernych.

Całość Pasji przepełniona jest symboliką tonalną, instrumentalną i liczbową. Bach posługuje się charakterystyczną dla muzyki barokowej teorią afektów, opisującą zasady kształtowania melodii w taki sposób, aby w pełni oddawała emocje przekazywane w utworze. Pasja nie jest jedynie utworem zawierającym słowa Ewangelii, lecz teologiczną interpretacją biblijnych wydarzeń. Pierwszy chór odgrywa tutaj rolę Córy Syjonu, opisującej wydarzenia Męki Pańskiej, natomiast drugi można utożsamiać z głosem wiernych stawiających pytania skłaniające słuchacza do refleksji. Istnieją również liczne interpretacje numerologiczne dzieła, łączące chociażby liczbę grup nut odpowiadających numerom psalmów o trzęsieniu ziemi ze sceną, w której na Golgocie zatrzęsła się ziemia, czy nawet wskazujące na łączną liczbę 365 słów wypowiedzianych przez Jezusa jako symbol Jego obecności w każdym dniu życia człowieka.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
soliści PSM w Opolu
Miłosz Kula – dyrygent

Życie, niczym piękna opowieść, ma swoje rozdziały. Tego wieczoru Filharmonia Opolska będzie miała wyjątkową przyjemność nie tylko zwieńczyć pewien rozdział w życiu młodych muzyków z Opola, lecz także towarzyszyć im w pierwszych krokach ku artystycznej niezależności. Koncert Dyplomantów Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia w Opolu to wieloletnia tradycja, która przeplata dzieje obu instytucji, podkreślając ich wspólny cel – miłość do muzyki. To niezapomniany wieczór dla wszystkich dyplomantów, ich pedagogów, rodzin i przyjaciół. Tysiące godzin spędzonych na ćwiczeniach. Niezliczone słowa wsparcia, oklaski i okrzyki. Trudności, którym bezkompromisowo stawili czoła. Jeden cel w sercu – muzyka. To nie tylko koncert wieńczący ich naukę w szkole, lecz przede wszystkim prolog do nowego etapu muzycznej przygody. Zapraszamy do udziału w tym wyjątkowym momencie – ważnym nie tylko dla absolwentów, lecz także dla całej społeczności artystycznej Opola.

Magda Wójcik-Gugulska – wokal, flażolet
Michał „Warmie” Warmuzek – gitary, współtwórca płyty
Michał Baran Baranowski – skrzypce
Jakub Kirstein – instrumenty klawiszowe
Robert Duś – gitara basowa
Adam Kędzia – instrumenty perkusyjne
Agnieszka Król – wokal
Anna Virginie – wokal
Paulina Burzyńska-Otkała – wokal
Paula Woszek – wokal

Tęsknota za domem, do którego nie można już powrócić, a który być może nigdy nie istniał. Uczucie trudne do nazwania, obecne w szumie wiatru, rytmie fal, wśród kamieni i wysokich traw. Echo utraconych miejsc, które pamięta nasza dusza. Jest wszędzie i nigdzie… hiraeth. „Hiraeth” to autorski koncert Magdy Wójcik-Gugulskiej promujący płytę o tym samym tytule, utrzymaną w stylistyce indie folk. Subtelne, akustyczne brzmienia splatają się tu z inspiracjami muzyką folkową, tworząc przestrzeń pełną emocji, refleksji i opowieści o poszukiwaniu własnego miejsca w świecie.

Wraz z zespołem Green Fusion artystka zaprasza słuchaczy do muzycznej podróży przez krajobrazy pamięci, tęsknoty i nadziei. To koncert skierowany do publiczności ceniącej muzykę nastrojową, autentyczną, inspirowaną Północą; do słuchaczy gotowych na podróż
w głąb Skandynawii, Szetlandów, Irlandii, a także… w głąb siebie.

„Hiraeth” nie jest jedynie nazwą płyty i koncertu. To stan ducha – tęsknota za czymś utraconym, nieuchwytnym, a jednocześnie bliskim każdemu z nas.

Koncert kameralny

Aldona Bartnik – sopran

Zespół Sanssouci:
Katarzyna Raczkowska, Monika Targowska – flety traverso
Maria Misiarz – wiolonczela barokowa
Tomasz Głuchowski – klawesyn
Paweł Miczka – skrzypce barokowe
Dominika Garncarz – skrzypce & altówka barokowa

W programie:
Domenico Sarro – Uwertura do opery „Partenope”
Giovanni Battista Pergolesi – Sonata triowa G-dur P.12 nr 1
Domenico Cimarosa – Aria „Ah tornar la bella aurora” z opery „La vergine del sole”
Gian Francesco de Majo – recytatyw i aria z opery „Ifigenia in Tauride” „Accresca pietoso”
Johann Adolph Hasse – Sonata triowa e-moll na dwa flety i basso continuo op. 2 nr 1
Alessandro Scarlatti – Toccata XI a-moll
Domenico Sarro – aria „No ha regione, ingrato” z opery „Didone abbandonata”
Francesco Provenzale – aria „Deh rendetemi, ombre care” z opery „La Stellidaura vendicata”
Niccolo Jommelli – Sonata triowa G-dur nr 2 na dwa flety i basso continuo
Alessandro Scarlatti – aria z oratorium „Il Sedecia, Rè di Gerusalemme” caldo sangue

Serdecznie zapraszamy na koncert zespołu Sanssouci, który zaprezentuje wybór dzieł reprezentujących neapolitańską tradycję barokową. W programie znajdą się sonaty triowe oraz arie na sopran solo skomponowane przez twórców związanych z tym niezwykle wpływowym ośrodkiem, ukazujące zarówno emocjonalną głębię neapolitańskiej melodyki, jak i charakterystyczną dla niej elegancję oraz wirtuozerię. Występ stanowi wyjątkową okazję do bezpośredniego obcowania z muzyką, która ukształtowała oblicze europejskiej kultury muzycznej.

Szkoła neapolitańska była jednym z najważniejszych ośrodków muzyki barokowej w Europie, rozwijającym się szczególnie intensywnie w XVII i XVIII wieku, zwłaszcza w okresie hiszpańskiej dominacji nad Neapolem. Hiszpańskie rządy sprzyjały powstaniu licznych instytucji muzycznych, w tym słynnych konserwatoriów, które kształciły pokolenia wybitnych kompozytorów i śpiewaków. W Neapolu wykształcił się charakterystyczny styl operowy, oparty na dominacji śpiewnej, kantylenowej melodii, przejrzystej harmonice oraz klarownych strukturach formalnych, które podkreślały dramatyczny wyraz tekstu i umożliwiały rozwinięcie wirtuozerii wokalnej.

Pionierem lokalnej tradycji był Francesco Provenzale, którego działalność ukształtowała stylistyczny fundament neapolitańskiej opery. W XVIII wieku styl ten rozwijali kolejni twórcy: Niccolò Jommelli, zwracający uwagę na rolę orkiestry w dramatyzacji akcji, Giovanni Battista Pergolesi, którego Stabat Mater i La serva padrona stały się europejskimi wzorcami neapolitańskiej melodyki, oraz Domenico Sarro, ceniony na dworze królewskim. Równolegle Gian Francesco de Majo tworzył monumentalne opery seria, a Domenico Cimarosa zasłynął jako jeden z najwybitniejszych przedstawicieli opery komicznej, której lekka orkiestracja i subtelna ekspresja stały się znakiem rozpoznawczym ośrodka.

Choć Johann Adolph Hasse nie był Włochem, dzięki studiom w Neapolu przyswoił sobie lokalny idiom — jasny, emocjonalny i ornamentacyjnie bogaty — i rozpowszechnił go w Europie Środkowej. Właśnie takie elementy, jak śpiewna linia melodyczna, wyraźna przewaga głosu nad orkiestrą, ekspresyjna retoryka afektów oraz stosowanie finezyjnej ornamentacji, sprawiły, że neapolitańscy kompozytorzy nadali muzyce barokowej niezwykle elegancki i rozpoznawalny charakter. Dzięki temu szkoła neapolitańska wywarła trwający przez całe stulecia wpływ na rozwój opery, techniki wokalnej oraz europejskiej edukacji muzycznej.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Maria Sydor – dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Maria Sydor – dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Chór Filharmonii Opolskiej
Anna Sikora – przygotowanie chóru
Maria Jaskulska-Chrenowicz – sopran
Joanna Moskowicz – sopran
Jakub Chrenowicz – dyrygent

Niechaj noc rozbłyśnie blaskiem gali! Filharmonia Opolska ma zaszczyt zaprosić Państwa na wyjątkowe wydarzenie – Galę Mozartowską, poświęconą twórczości jednego z najwybitniejszych kompozytorów w historii muzyki, przedstawiciela klasycyzmu wiedeńskiego – Wolfganga Amadeusa Mozarta. Poczujemy się jak na dworze cesarzowej Marii Teresy w Wiedniu czy króla Jerzego III w Londynie, gdzie młody Mozart zachwycał swymi dziełami. Tego wieczoru mury Filharmonii będą wypełnione dźwiękami najznamienitszych utworów operowych z dorobku kompozytora.

Działalność twórcza Mozarta przyczyniła się do rozwoju wielu klasycznych form muzycznych. Kompozytor nie dążył do tworzenia nowych, lecz koncentrował się na rozwijaniu, pogłębianiu i doskonaleniu tych, które wykształciła jego epoka. W swoich operach odszedł od schematycznego, jednoznacznego przedstawiania bohaterów. W jego ujęciu postacie nie były wyłącznie dobre albo złe – nadał im pełny ludzki wymiar: emocje, wyrazistą osobowość, wady i wewnętrzne rozterki. Dzięki temu stały się bardziej wiarygodne i naturalne, pozbawione teatralnej przesady charakterystycznej dla wcześniejszych oper. Każda z nich posiada własną charakterystyczną osobowość ukazaną nie tylko w partiach wokalnych i zachowaniu, ale również w wyglądzie, sposobie poruszania się na scenie i muzycznym języku.

Przeżyjmy wyjątkowy wieczór z twórczością kompozytora, który wyznaczył jeden z najważniejszych kierunków w historii muzyki. Poznajmy prawdziwe emocje bohaterów jego oper – pełne namiętności, sprzeczności i ludzkich słabości. Wraz z Orkiestrą Filharmonii Opolskiej przeniesiemy się w czasy klasycyzmu, odkrywając na nowo największe dzieła tej epoki.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Katarzyna Lassak – skrzypce

gościnnie:
Rodzina Lassaków „Heliosów” z Zakopanego:
Katarzyna Lassak – skrzypce (prym), śpiew, instrumenty pasterskie: złóbcoki, piszczałki
Halina Maciata-Lassak – skrzypce, śpiew
Anna Lassak – skrzypce, śpiew
Tomasz Lassak – basy podhalańskie, śpiew

W programie:
występ Rodziny Lassaków „Heliosów” z Zakopanego (kapeli góralskiej)
Jan Adam Maklakiewicz – II Koncert skrzypcowy „Góralski” [25']

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Tomasz Strahl – wiolonczela
Marek Pijarowski – dyrygent

W programie:
Wolfgang Amadeus Mozart – Uwertura do opery „Don Giovanni” op. KV 527 [6’]
Piotr Moss – „Prières” – II Koncert na wiolonczelę i orkiestrę [30’]
Robert Schumann – IV Symfonia d-moll op. 120 [28’]


Piotr Moss jest polskim kompozytorem, którego twórczość zachwyca zróżnicowaną fakturą i barwną orkiestracją – obok tradycyjnych orkiestracji sięga po brzmienia egzotyczne, dawne, elektroniczne i ludowe, tworząc paletę dźwięków rzadko spotykaną u innych twórców. Jego muzyka rozbrzmiewała w wielu krajach Europy, w Stanach Zjednoczonych, Singapurze, Kolumbii i Republice Południowej Afryki, co świadczy o uniwersalnym języku, jakim potrafi przemawiać do słuchaczy na całym świecie. Wśród jego licznych dzieł szczególne miejsce zajmuje „Prières” – II Koncert na wiolonczelę i orkiestrę, którego sam tytuł, oznaczający modlitwy, zapowiada medytacyjną podróż, do której kompozytor zaprasza słuchacza. Koncert jest utworem, w którym wiolonczela zdaje się prowadzić dialog nie tylko z orkiestrą, ale i z czymś nieuchwytnym, transcendentnym. Dla każdego, kto w muzyce współczesnej szuka czegoś więcej niż technicznej wirtuozerii, pragnie przestrzeni do refleksji i ciszy przemawiającej równie mocno jak dźwięk, twórczość Piotra Mossa może stać się prawdziwym odkryciem.

IV Symfonia Roberta Schumanna należy do najbardziej oryginalnych osiągnięć symfoniki romantycznej, a jej wyjątkowość wynika zarówno z nowatorskiej konstrukcji muzycznej, jak i z niezwykłej historii powstawania. Pierwsza wersja z 1841 roku została dziesięć lat później gruntownie przepracowana, choć spór o to, która z redakcji oddaje zamysł kompozytora w bardziej pełny sposób, trwa do dziś. Jednym z najbardziej nowoczesnych elementów dzieła jest jego cykliczna budowa – cztery części wykonywane są attacca, a tematy powracają w nowych odsłonach rytmicznych, harmonicznych i instrumentalnych. Równie fascynująca jak sama muzyka jest historia Symfonii. Clara Schumann twierdziła, że wersja z 1841 roku była jedynie szkicem, choć badania rękopisów dowiodły, że była to w pełni ukończona partytura. Clara stanowczo sprzeciwiała się publikacji pierwszej redakcji, twierdząc, że zrewidowana wersja z 1851 roku jest tą właściwą IV Symfonią.

Koncert dyplomowy Akademii Muzycznej w Poznaniu im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu

Orkiestra Filharmonii Opolskiej

Vivat, crescat, floreat! Po raz kolejny Filharmonia Opolska będzie miała ogromny zaszczyt uczestniczyć w jednym z najważniejszych wydarzeń w artystycznym życiu studentów Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Na scenie Sali Koncertowej będziemy mieli okazję spotkać nie tylko naszych filharmoników, lecz przede wszystkim młodych muzyków – dyplomantów poznańskiej Akademii Muzycznej, którzy zaprezentują repertuar będący owocem lat pasji, pracy i zaangażowania w kształcenie muzyczne.

Koncert dyplomowy to zwieńczenie wielu lat intensywnej pracy, doskonalenia warsztatu i nieustannego poszukiwania własnego artystycznego głosu. To chwila szczególna – moment, w którym zdobyte doświadczenie spotyka się z odwagą, ukazując pełnię artystycznego wyrazu. Dla publiczności jest to wyjątkowa okazja, by usłyszeć artystów stojących u progu swojej zawodowej drogi – nowo ukształtowanych profesjonalistów, którzy już dziś zachwycają muzyczną dojrzałością, wrażliwością i sceniczną charyzmą.

Niech ten wieczór będzie świętem młodości, talentu i muzyki, a także symbolicznym początkiem kolejnego etapu artystycznej podróży. Vivat, crescat, floreat! Niech żyją, wzrastają i rozkwitają!

Koncert kameralny

Anna Trefon – skrzypce
Marcin Guz – fortepian

Katarzyna Karwaczyńska – prelegentka

W programie:
Roman Ryterband – „Trois Ballades Hebraiques”
Witold Maliszewski – Suita op.20 na wiolonczelę i fortepian (opr. na skrzypce i fortepian – Marcin Guz)
Karol Szymanowski – Sonata d- moll op. 9

Dwa instrumenty, trzy oblicza polskiej kameralistyki XX wieku. Od inspiracji późnoromantyczną ekspresją po powojenną refleksję inspirowaną żydowskim dziedzictwem kulturowym. Program koncertu ukazuje różnorodność polskiej twórczości kameralnej pierwszej połowy XX wieku, prowadząc słuchacza przez trzy odmienne języki kompozytorskie i trzy indywidualne wizje ekspresji.

Roman Ryterband w swoim utworze „Trois Ballades Hébraïques” przedstawia osobistą artystyczną wypowiedź, łączącą ze sobą inspiracje neoromantyzmem, muzyką żydowską i językiem muzycznym początku XX wieku. Każda z trzech części utworu stanowi odrębny muzyczny obraz przedstawiający pewien stan emocjonalny. „Le Rêveur – Marzycel” jest pewnego rodzaju wspomnieniem, nawiązującym do tradycji muzyki żydowskiej. „Le Maître joyeux – Radosny nauczyciel”, choć pozornie część zdaje się być pełna radości, warstwa harmoniczna przesiąknięta jest głębokim niepokojem. „Berceuse – Kołysanka” wprowadza poczucie spokoju, by po chwili odkryć swoją pełną dramatyzmu naturę.

Twórczość Witolda Maliszewskiego, jednego z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej szkoły kompozytorskiej pierwszej połowy XX wieku, rozwijała się równolegle z gwałtownymi przemianami zachodzącymi w muzyce europejskiej. W jego Suicie op. 20, dostrzec można typową dla kompozytora wierność wobec estetyki późnego romantyzmu. Nie dążył on do radykalnego zerwania z tradycją, lecz do wzbogacenia jej o elementy neoklasyczne.

Sonata d-moll op. 9 Karola Szymanowskiego należy do najważniejszych dzieł polskiej literatury skrzypcowej początku XX wieku. Dzieło to zostało skomponowane jeszcze we wczesnym okresie jego twórczości, określanym często mianem okresu późnoromantycznego, kiedy to kompozytor pozostawał pod wpływem niemieckiej tradycji muzycznej. Pomimo tego, w Sonacie dostrzec już można indywidualny styl Szymanowskiego. Utwór ten zachowuje klasyczną formę sonatową, ukazując przy tym bogactwo chromatycznej harmonii i swobodę narracji muzycznej. Wyjątkowa w tym utworze jest również partia fortepianu, która nie pełni jedynie funkcji akompaniamentu, a prowadzi również samodzielną narrację muzyczną.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Agnieszka Kalisz-Dzik – skrzypce
Civan Firat Korkmaz – kontrabas
Natan Kajkowski – skrzypce
Iga Dąbrowska – skrzypce
Jagna Charkiewicz – fagot
Laura Laszloffy – harfa
Agnieszka Rawska – instrumenty perkusyjne
Jakub Chrenowicz – dyrygent

W programie:
Reinhold Glière – Koncert na harfę Es-dur op.74 [26’]
Nino Rota – Koncert na fagot i orkiestrę [18'] / solo: J. Charkiewicz
Eugène Ysaÿe – „Amitié" na dwoje skrzypiec i orkiestrę op. 26 [16']
Krystian Skubała – The Source of Everything [13’]
Giovanni Bottesini – „Gran Duo Concertante" na skrzypce i kontrabas [15’]

Filharmonia Opolska zaprasza słuchaczy do swoich wnętrz spowitych blaskiem nocy. Noc Filharmonii to okazja, by przeżyć piękno muzyki w niezwykłej atmosferze. Kiedy dzień utuli się do snu, melodie zbudzą się do życia. Tej nocy gwiazdy na niebie rozbłysną dźwiękami w wykonaniu opolskich filharmoników, którzy tym razem zajmą wyjątkowe, solowe miejsce na scenie, ukazując pełnię swoich artystycznych możliwości.

Ten koncert skupia się na instrumentach, które rzadziej występują solo, a mimo to mają do opowiedzenia własne, wyraziste historie. Harfa, fagot i kontrabas wybrzmią w utworach, które podkreślają ich indywidualny charakter i bogactwo brzmienia. Towarzyszą im skrzypce – dobrze znane jako instrument solowy, tym razem jednak przedstawione w mniej oczywistych konfiguracjach. Obok dzieł zakorzenionych w tradycji romantycznej pojawia się muzyka współczesna, otwierająca przestrzeń do refleksji i nowych sposobów słuchania. Program opiera się na spotkaniach – instrumentów, kompozytorów i różnych języków muzycznych. Każdy utwór proponuje inny sposób prowadzenia muzycznej narracji. To program, który pokazuje, że nawet dobrze znane instrumenty mogą zaskoczyć, gdy zostaną przedstawione w nowym kontekście, a te rzadziej spotykane otrzymają należne im miejsce.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Olga Polowczyk – dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Olga Polowczyk – dyrygent
Magdalena Wójcik-Gugulska – prowadzenie koncertów

Witajcie moi mili melomanii,

Spieszę Was poinformować, że wraz z moim Magicznym Kuferkiem Dźwięków powracam do Filharmonii Opolskiej, aby zabrać Was w kolejne muzyczne i szalone podróże. Tym razem odwiedzimy jeszcze dalsze i bardziej egzotyczne zakątki, gdzie muzyka brzmi inaczej, opowiada inne historie i kryje niezwykłe tajemnice.

Wspólnie wyruszymy na słoneczne Hawaje, gdzie poniesie nas taniec hula, czy też do mroźnej Arktyki w poszukiwaniu niezwykłych zwierząt. Każdy koncert będzie pełen barwnych opowieści, zabaw, zadań oraz spotkań z ciekawymi instrumentami, które rzadko można zobaczyć w orkiestrze. Nie zabraknie wspólnego śpiewania oraz muzycznych niespodzianek, które rozbudzą wyobraźnię i ciekawość.

W podróżach będzie nam towarzyszyła orkiestra Filharmonii Opolskiej, prowadzona przez wielkich magów z magicznych części Polski, a także goście, których Wam teraz nie zdradzę.
Mam nadzieję zobaczyć Was w komplecie, abyśmy wspólnie doświadczali muzyki i przygód.

Do zobaczenia,
Wasza Wróżka

ONE NIGHT ONLY – MUSICAL JEDNEJ NOCY
Opole Youth Choir & HerShow Choir

Co może wydarzyć się podczas jednej nocy spędzonej w gronie przyjaciół? Wystarczy kilka wspomnień, ulubiona playlista i odrobina wyobraźni, by zwykły wieczór zamienił się w niezwykłą podróż przez świat najsłynniejszych musicali.

„Musical jednej nocy” to koncert połączony z teatralną opowieścią, w której grupa nastolatek spotyka się na nocnym maratonie musicalowym. Rozmowy, marzenia i wspomnienia stają się pretekstem do odkrywania historii ukrytych w piosenkach z takich produkcji, jak „Skrzypek na dachu”, „Hair”, „SIX”, „Matylda” czy „The Greatest Showman”. W wykonaniu Opole Youth Choir i HerShow Choir usłyszymy utwory pełne emocji, humoru, buntu, odwagi i nadziei. Każda piosenka otwiera drzwi do innego świata, a wszystkie razem tworzą opowieść o przyjaźni, dorastaniu, poszukiwaniu własnego głosu i sile marzeń.

To wieczór dla wszystkich, którzy kochają musicale, piękne chóralne brzmienia i historie, które pozostają z nami na długo po wybrzmieniu ostatniego akordu.

Opole Youth Choir – założony w 2015 roku przez Magdalenę Wójcik-Gugulską chór, który inspiruje młodych ludzi do rozwijania swoich talentów i daje im szanse wystąpienia na różnych scenach, również tych o większym formacie. Zespół tworzą młodzi wokaliści z województwa opolskiego, w wieku 7–22 lata. Na swoim koncie mają wiele sukcesów. Jednym z ważniejszych bez wątpienia jest autorska płyta „We Are All Stars”, a także zdobycie Silver Diploma na międzynarodowym konkursie 4th European Choir Games & Grand Prix of Nations w Goteborgu, czy występy u boku gwiazd podczas Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu.

HerShow Choir – chór kobiecy działający pod kierownictwem Magdaleny Wójcik-Gugulskiej od 2024 roku. Tworzą go kobiety w różnym wieku i na różnych etapach muzycznej drogi, które połączyła miłość do śpiewu, rozwoju artystycznego i wspólnego tworzenia. Formacja regularnie występuje podczas koncertów i projektów artystycznych w regionie, współtworząc m.in. koncerty z cyklu „Kobiety Kobietom” oraz wydarzenia organizowane we współpracy z instytucjami kultury.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Paweł Kowalski – fortepian
Jerzy Maksymiuk – dyrygent

Piotr Matwiejczuk (Polskie Radio) – prowadzenie koncertu

W programie:
Claude Debussy – Preludium do „Popołudnia fauna” [8’]
Maurice Ravel – Koncert fortepianowy G-dur [22']
Ludwig van Beethoven – VIII Symfonia F-dur op. 93 [30']

Kto z nas nie ma ulubionej muzyki, która nie nudzi się, nawet słuchana po wielekroć, bo niesie ze sobą miłe wspomnienia? Któż nie ma książek, które mógłby czytać kilkukrotnie, wszak przenoszą go do krainy „lat dziecinnych”? Utwory Claude’a Debussy, Maurice’a Ravela i Ludwiga van Beethovena to fascynujący splot powiązań muzyki i literatury.

Preludium Claude’a Debussy to jeden z najpiękniejszych przykładów inspiracji tekstem literackim. Jest niemal dosłownie „zrodzone” z poezji: kompozytor napisał je do poematu Stéphane’a Mallarmé. Sam poeta był bardzo sceptyczny wobec pomysłu „zobrazowania” jego wiersza muzyką. Jednakże zachwycił się dziełem Debussy’ego po jego wysłuchaniu, z uznaniem przyznając, że muzyka wydobyła z tekstu emocje i zmysłowość, których sam język nie był w stanie w pełni oddać.

Z kolei w Koncercie G-dur Ravela słyszymy narrację pełną poetyckiego liryzmu i jazzowego dialogu. Kompozytor był zapalonym bibliofilem – w swoim domu w Montfort-l’Amaury zgromadził kolekcję rzadkich wydań książek. Jego zamiłowanie do literatury znajdowało odzwierciedlenie także w sposobie kształtowania muzyki – Ravel traktował formę muzyczną jak precyzyjnie skonstruowaną opowieść. Konstrukcja Koncertu przypomina błyskotliwą, wielowątkową narrację, w której odnajdujemy echa muzyki Mozarta i Saint-Saënsa, a także wpływy amerykańskiego jazzu. Druga część koncertu (Adagio assai) uchodzi za jeden z najbardziej poetyckich monologów w literaturze fortepianowej – przypomina intymny zapis z dziennika lub fragment melancholijnej prozy.

W 1812 roku Teplice były miejscem jedynego spotkania dwóch niemieckich mistrzów epoki romantyzmu muzyki i literatury – Beethovena i Goethego. Może dlatego skomponowana wówczas VIII Symfonia Beethovena jest tak odmienna od pozostałych? Dowcipna, ironiczna i przewrotna, przypomina powiastkę satyryczną – w przeciwieństwie do pozostałych symfonii, monumentalnych i patetycznych. Komponując swe utwory, Beethoven skrupulatnie zapisywał nuty. Po latach były to już setki często przekreślanych i przepisywanych kartek. Później złożyły się one na grube, oprawiane księgi, nazywane szkicownikami. Są dziś z jednej strony unikatowym zabytkiem piśmiennictwa muzycznego, a z drugiej znakomitym obrazem pracy twórczej mistrza.

Prezentowani podczas koncertu kompozytorzy – Debussy, Ravel i Beethoven – chętnie bywali w salonach literackich, gdzie spotykali się z twórcami epoki i czerpali inspirację z literatury. Zafascynowani poezją Baudelaire’a, Verlaine’a i Goethego oraz opowiadaniami Poego, tworzyli muzykę, która niczym poematy oddziałuje na wyobraźnię, podczas gdy literatura ich czasów zyskiwała muzyczną rytmiczność i nastrojowość. Ten niezwykły dialog między muzyką a literaturą zaowocował dziełami, które do dziś zachwycają bogactwem emocji, zmysłowością i elegancją.

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Jacek Kortus – fortepian
Jakub Chrenowicz – dyrygent

Marcin Majchrowski (Polskie Radio) – prowadzenie koncertu

W programie:
Fryderyk Chopin – Koncert fortepianowy nr 1 e-moll op. 11 [40’]
Gustav Mahler – V Symfonia cis-moll [78']

Jedno się kończy, a drugie zaczyna. Jubileuszowy 75. sezon artystyczny w Filharmonii Opolskiej czeka na swój wielki finał. Przeżyjmy jeszcze raz całą historię działalności artystycznej i społecznej naszej Filharmonii. Każde z wydarzeń przeszłości jest naszą inspiracją do działania. Zmieniamy się nie ku rewolucji, a ku pamięci. Wspólnie chcemy, po raz ostatni w tym sezonie, oddać cześć historii, którą żyje Filharmonia.

Czymże pożegnać jubileusz Filharmonii Opolskiej, jak nie Koncertem fortepianowym e-moll Fryderyka Chopina? Wszakże jest to jeden z najbardziej znanych koncertów w literaturze, który Chopin zagrał w Warszawie na pożegnanie z ojczyzną, przed swoją emigracją do Francji. Orkiestra tworzy tło dla fortepianu, który otula słuchacza delikatnym, kojącym brzmieniem. Utwór otwierają melodie nawiązujące do poloneza. Następnie wybrzmiewa romanza, w której usłyszeć można inspirację mozartowskim Koncertem Fortepianowym d-moll nr 20. Podobno ta romantyczna część powstała przez fascynację kompozytora Konstancją Gładkowską – młodą śpiewaczką, której akompaniował. Chopin opisywał tę część jako obraz człowieka patrzącego ku miejscom przywołującym tysiące uroczych wspomnień. Koncert zamyka rondo w rytmie krakowiaka. Co ciekawe, choć koncert ten posiada numer „1”, to w rzeczywistości powstał jako drugie dzieło koncertowe Chopina. Został on jednak wydany do druku jako pierwszy. Stało się tak, ponieważ kompozytor zgubił partyturę orkiestrową poprzedniego koncertu.

V Symfonia cis-moll Gustava Mahlera stanowi swoiste rozdroże w jego twórczości – moment, w którym kompozytor otwiera się na nowe kierunki artystycznych poszukiwań. Symfonie Mahlera interpretowane są często nie jako odrębne dzieła, a jako jedna instrumentalna epopeja. V symfonia jest początkiem jej nowego, artystycznego rozdziału. Sam Mahler nie dzielił Symfonii na konkretne części. Raczej sugerował, jak mogą być one rozłożone w utworze. Przyjmuje się, że V symfonia składa się z pięciu części, jeżeli podzielić je ze względu na charakter muzyki – marsz żałobny, allegro, scherzo, adagietto i finał. Jeżeli jednak sugerować się opisami Mahlera, jest to utwór trzyczęściowy, gdzie marsz żałobny i allegro stanowią pierwszą część, scherzo drugą, a adagietto i finał trzecią. Klimat utworu jest zróżnicowany. Przypuszcza się, że marsz żałobny oraz allegro zostały zainspirowane przez traumatyczne wspomnienia Mahlera związane z jego chorobą. Adagietto natomiast zawiera w sobie coś romantycznego – być może jest to miłosne wyznanie Mahlera do Almy Schindler, którą później oczywiście poślubił. W końcu czego się nie robi dla miłości?